ΚΑΝΟΝΙΣΜΟI ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΧΕΙΡΟΣΦΑΙΡΙΣΗΣ (ΟΧΕ)
(Έκδοση: Αύγουστος 2005)
Κανονισµός Παιχνιδιού

Διευκρινίσεις στον Κανονισµό Παιχνιδιού

Διευκρίνιση 1

Εκτέλεση ελεύθερης ρίψης µετά το σήµα λήξης

(2.4-6)Σε πολλές περιπτώσεις η οµάδα που έχει την ευκαιρία να εκτελέσει ελεύθερη ρίψη, αφού έχει λήξει ο χρόνος του παιχνιδιού, δεν ενδιαφέρεται στην πραγµατικότητα να προσπαθήσει να επιτύχει τέρµα, επειδή η διαφορά στο αποτέλεσµα του παιχνιδιού είναι ήδη σαφής είτε η θέση της εκτέλεσης είναι πολύ µακριά, από το τέρµα των αντιπάλων.

Αν και ο κανονισµός, τεχνικά, απαιτεί να εκτελεστεί η ελεύθερη ρίψη, οι Διαιτητές θα έχουν αποφασίσει σωστά αν θεωρήσουν ότι η ελεύθερη ρίψη εκτελέστηκε κανονικά, όταν ο παίκτης που βρίσκεται περίπου στη σωστή θέση, αφήσει απλά την µπάλα να πέσει ή την παραδώσει στους Διαιτητές. Σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου είναι φανερό ότι η οµάδα θέλει να προσπαθήσει να πετύχει τέρµα, οι Διαιτητές πρέπει να προσπαθήσουν να εξισορροπήσουν µεταξύ του να επιτρέψουν αυτήν την ευκαιρία (ακόµα και αν είναι πολύ µικρή) και του να βεβαιωθούν ότι δεν θα χειροτερέψει η κατάσταση, µε σπατάλη χρόνου και απογοητευτικό θέατρο. Αυτό σηµαίνει ότι οι Διαιτητές θα τοποθετήσουν τους παίκτες και των δύο οµάδων σε κανονικές θέσεις γρήγορα και µε ακρίβεια, ώστε να εκτελεστεί η ελεύθερη ρίψη χωρίς καθυστέρηση.

Πρέπει να επιβληθούν οι νέοι περιορισµοί της 2:5 που αφορούν τις θέσεις των παικτών και τις αλλαγές (4:5 και 13:7). Οι Διαιτητές πρέπει να είναι σε ετοιµότητα, για αξιόποινες παραβάσεις των δύο οµάδων. Η επίµονη κατάχρηση από τους αµυνόµενους, πρέπει να τιµωρηθεί (15:7, 16:1γ, 16:3γ). Επί πλέον οι επιτιθέµενοι παίκτες συχνά παραβιάζουν τους κανονισµούς, κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης, για παράδειγµα ένας ή περισσότεροι παίκτες διασχίζουν τη γραµµή ελευθέρων ρίψεων, µετά το σφύριγµα αλλά πριν τη ρίψη (13:7 §3) ή ο ρίπτης στην πραγµατικότητα κινείται ή πηδάει κατά τη ρίψη (15:1, 15:3). Είναι πολύ σηµαντικό να µην επιτρέπεται να σηµειώνονται τέρµατα, αντικανονικά.

Διευκρίνιση 2

Διακοπή του χρόνου

(2:8) Εκτός από τις περιπτώσεις που σηµειώνονται στο άρθρο 2:8, όπου η διακοπή του χρόνου είναι υποχρεωτική, οι Διαιτητές αναµένεται να κρίνουν αν είναι απαραίτητο να διακοπεί ο χρόνος και σε άλλες περιπτώσεις.
 
Μερικές τυπικές περιπτώσεις όπου η διακοπή του χρόνου δεν είναι υποχρεωτική, παρ΄ όλα αυτά υπάρχει η τάση να διακόπτεται σε κανονικές συνθήκες:

α. υπάρχουν εξωτερικές επιδράσεις, για παράδειγµα το γήπεδο πρέπει να σκουπιστεί,

β. ένας παίκτης φαίνεται τραυµατισµένος,

γ. η οµάδα σπαταλάει χρόνο καθαρά, για παράδειγµα καθυστερεί την εκτέλεση µιας ρίψης ή ο παίκτης ρίχνει την µπάλα µακριά ή δεν την αφήνει,

δ. όταν η µπάλα αφού ακουµπήσει την οροφή ή ένα αντικείµενο τοποθετηµένο πάνω από το γήπεδο (11.1), εξοστρακίζεται τόσο µακριά από το σηµείο που θα εκτελεστεί η ρίψη, προκαλώντας µια ασυνήθιστη καθυστέρηση.

 
Όταν οι Διαιτητές αποφασίσουν ότι είναι απαραίτητη η διακοπή του χρόνου, σε αυτές αλλά και σε άλλες περιπτώσεις, πρέπει πρώτα να λάβουν υπ΄ όψιν τους, αν η διακοπή του παιχνιδιού χωρίς διακοπή του χρόνου, θα έβαζε άδικα µια από τις οµάδες σε µειονεκτική θέση. Για παράδειγµα αν η µια οµάδα προηγείται µε µεγάλη διαφορά στο αποτέλεσµα, τότε δεν θα ήταν απαραίτητο να διακοπεί ο χρόνος, κατά τη διάρκεια µιας σύντοµης διακοπής, για να σκουπιστεί το γήπεδο.
Με τον ίδιο τρόπο, αν η οµάδα η οποία βρίσκεται σε µειονεκτική θέση επειδή δεν διακόπτεται ο χρόνος, είναι η ίδια που για οποιονδήποτε λόγο καθυστερεί ή σπαταλά χρόνο, τότε είναι φανερό ότι δεν υπάρχει λόγος να διακοπεί ο χρόνος.
Ένας άλλος σηµαντικός παράγοντας είναι η αναµενόµενη διάρκεια της διακοπής. Συχνά είναι δύσκολο να εκτιµηθεί η διάρκεια της διακοπής που δηµιουργείται από έναν τραυµατισµό, έτσι είναι ασφαλέστερο να διακοπεί ο χρόνος.
Αντίθετα οι Διαιτητές δεν πρέπει να βιάζονται να διακόψουν τον χρόνο, επειδή απλά η µπάλα βγήκε από το γήπεδο. Συχνά σε αυτές τις περιπτώσεις, η µπάλα επιστρέφει και είναι έτοιµη να παιχτεί, σχεδόν αµέσως. Σε αντίθετη περίπτωση οι Διαιτητές θα χρησιµοποιήσουν γρήγορα την εφεδρική µπάλα (3:4), για να αποφύγουν τη διακοπή του χρόνου.

Η υποχρεωτική διακοπή του χρόνου σχετικά µε τη ρίψη 7-µέτρων έχει αφαιρεθεί. Είναι όµως ακόµα αναγκαίο να δίνεται η διακοπή του χρόνου, σε µερικές περιπτώσεις, βασιζόµενοι σε αντικειµενική κρίση, σύµφωνα µε τις αρχές που µόλις αναφέρθηκαν. Αυτό µπορεί να συνεπάγεται καταστάσεις όπου µια από τις οµάδες καθυστερεί καθαρά την εκτέλεση, περιλαµβανοµένης για παράδειγµα της αντικατάστασης του ρίπτη ή του τερµατοφύλακα.

 Διευκρίνιση 3

Διακοπή ενός λεπτού σε οµάδα

((2:10) Κάθε οµάδα δικαιούται να πάρει µια διακοπή ενός λεπτού σε κάθε ηµίχρονο του κανονικού παιχνιδιού (όχι όµως στην παράταση). Η οµάδα που επιθυµεί να ζητήσει την διακοπή του ενός λεπτού, πρέπει να το κάνει τοποθετώντας µε έναν από τους συνοδούς την πράσινη κάρτα, στο τραπέζι της γραµµατείας, εµπρός στον χρονοµέτρη (συνιστάται η πράσινη κάρτα να έχει διαστάσεις περίπου 15x20 εκατοστά και να έχει ένα µεγάλο Τ σε κάθε πλευρά).

Η οµάδα µπορεί να ζητήσει τη διακοπή του χρόνου, µόνον όταν έχει την κατοχή της µπάλας (όταν η µπάλα παίζεται ή κατά τη διάρκεια µιας διακοπής). Με την προϋπόθεση ότι η οµάδα δεν θα χάσει την κατοχή της µπάλας, πριν σφυρίξει ο χρονοµέτρης (σε αυτήν την περίπτωση η πράσινη κάρτα επιστρέφεται στην οµάδα), θα παραχωρηθεί αµέσως η διακοπή ενός λεπτού στην οµάδα.

Ο χρονοµέτρης τότε µε σφύριγµα διακόπτει το παιχνίδι και σταµατά το ρολόι (2:9). Δείχνει το σήµα διακοπής του χρόνου (σήµα 16) και µε τεντωµένο χέρι δείχνει προς την οµάδα που ζήτησε τη διακοπή (αν είναι απαραίτητο εξ αιτίας του θορύβου και της φασαρίας, ο χρονοµέτρης σηκώνεται όρθιος). Η πράσινη κάρτα, τοποθετείται στο τραπέζι της γραµµατείας, στην πλευρά της οµάδας που ζήτησε τη διακοπή του χρόνου και παραµένει εκεί κατά τη διάρκεια της διακοπής.

Οι Διαιτητές δέχονται τη διακοπή του χρόνου για την οµάδα και ο χρονοµέτρης ξεκινά ένα άλλο ρολόι, ελέγχοντας τη διάρκεια της διακοπής.

Ο σηµειωτής καταχωρεί τη διακοπή στο φύλλο αγώνα, για την οµάδα που τη ζήτησε. Κατά τη διάρκεια της διακοπής, οι παίκτες και οι συνοδοί παραµένουν στην επιφάνεια της δικής τους περιοχής αναπληρωµατικών, µέσα στο γήπεδο ή στην περιοχή αναπληρωµατικών.

Οι Διαιτητές παραµένουν στο κέντρο του γηπέδου, µε την µπάλα και ένας από τους δύο µπορεί να κατευθυνθεί, για λίγο, στο τραπέζι του χρονοµέτρη για διάσκεψη.

Οι παραβάσεις κατά τη διάρκεια της διακοπής, έχουν τις ίδιες συνέπειες µε τις παραβάσεις που γίνονται κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Είναι άσχετο αν οι παίκτες που εµπλέκονται είναι µέσα ή έξω από το γήπεδο. Μπορεί να δοθεί δίλεπτος αποκλεισµός για αντιαθλητική συµπεριφορά, σύµφωνα µε την 8:4 και 16.3γ.

Μετά από 50 δευτερόλεπτα ο χρονοµέτρης, ενηµερώνει µε ένα ηχητικό σήµα ότι το παιχνίδι θα συνεχιστεί σε δέκα δευτερόλεπτα. Οι οµάδες είναι υποχρεωµένες να είναι έτοιµες να συνεχίσουν το παιχνίδι, όταν τελειώσει ο χρόνος της διακοπής. Το παιχνίδι ξαναρχίζει µε τη ρίψη που αντιστοιχεί στην κατάσταση που υπήρχε, όταν παραχωρήθηκε η διακοπή ή αν η µπάλα παιζόταν, µε ελεύθερη ρίψη υπέρ της οµάδας που ζήτησε τη διακοπή, από το σηµείο που βρισκόταν η µπάλα τη στιγµή της διακοπής. Ο χρονοµέτρης ξεκινά το ρολόι µε το σφύριγµα του Διαιτητή.

Διευκρίνιση 4

Παθητικό παιχνίδι (7.11-12)

Γενικές οδηγίες

Η εφαρµογή των κανόνων που αφορούν το παθητικό παιχνίδι, έχει σαν στόχο την προστασία από µη ελκυστικές µεθόδους παιχνιδιού και σκόπιµες καθυστερήσεις. Για αυτό απαιτείται οι Διαιτητές να διακρίνουν, σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού, τις µεθόδους καθυστέρησης και να αποφασίζουν µε συνεπή τρόπο.

Οι µέθοδοι καθυστέρησης του παιχνιδιού, µπορεί να εµφανίζονται σε όλες τις φάσεις επίθεσης της οµάδας, για παράδειγµα όταν η µπάλα κινείται στο γήπεδο κατά τη φάση ανάπτυξης ή κατά την τελική φάση της επίθεσης. Το παθητικό παιχνίδι χρησιµοποιείται συχνότερα στις παρακάτω περιπτώσεις: -η οµάδα προηγείται ελαφρά προς το τέλος του παιχνιδιού -η οµάδα έχει αποκλεισµένον έναν παίκτη -η άµυνα των αντιπάλων υπερτερεί

Η χρησιµοποίηση του προειδοποιητικού σήµατος

Το προειδοποιητικό σήµα θα δειχτεί, ιδιαίτερα στις ακόλουθες περιπτώσεις:

1. Όταν οι αλλαγές γίνονται αργά ή η µπάλα κινείται αργά στο γήπεδο

Χαρακτηριστικές ενδείξεις είναι:

-οι παίκτες στέκονται γύρω από το κέντρο του γηπέδου, περιµένοντας να ολοκληρωθούν οι αλλαγές,

-ο παίκτης καθυστερεί την εκτέλεση της ελεύθερης ρίψης (παίζοντας τριγύρω µε την µπάλα ή προσποιούµενος ότι δεν ξέρει το ακριβές σηµείο), της εναρκτήριας ρίψης (µε αργή ανάκτηση της µπάλας από τον τερµατοφύλακα, µε µια ακανόνιστη µεταβίβαση προς το κέντρο), της ρίψης τερµατοφύλακα ή της πλάγιας ρίψη, αφού προηγουµένως η οµάδα έχει προειδοποιηθεί για τέτοιες τακτικές καθυστέρησης,

-ο παίκτης στέκεται ακίνητος αναπηδώντας την µπάλα στο δάπεδο, -η µπάλα παίζεται πίσω στο δικό τους µισό του γηπέδου, ακόµα και όταν οι αντίπαλοι δεν εφαρµόζουν οποιαδήποτε πίεση,

2. Σε συνδυασµό µε µια αργή αλλαγή αφού ήδη έχει ξεκινήσει η ανάπτυξη της επίθεσης.

Χαρακτηριστικές ενδείξεις είναι:

-όλοι οι παίκτες έχουν πάρει τις θέσεις τους στην επίθεση

-η οµάδα αρχίζει τη φάση της ανάπτυξης µε µεταβιβάσεις προετοιµασίας

-η οµάδα κάνει αλλαγή αφού ήδη άρχισε αυτή η φάση

Σχόλιο: Στην οµάδα που προσπάθησε να κάνει µια γρήγορη αντεπίθεση από το δικό της µισό του γηπέδου αλλά αφού προσέγγισε το µισό γήπεδο των αντιπάλων, έχασε την ευκαιρία να πετύχει αµέσως τέρµα, θα της επιτραπεί σε αυτό το σηµείο, να κάνει µια γρήγορη αλλαγή παικτών.

3. Κατά τη διάρκεια µιας εξαιρετικά µεγάλης φάσης ανάπτυξης της επίθεσης

Κατ΄ αρχήν θα επιτραπεί στην οµάδα να ξεκινήσει την ανάπτυξη της επίθεσης, µε µεταβιβάσεις προετοιµασίας, πριν να αναµένεται να ξεκινήσει η τελική αντικειµενική ενέργεια. Χαρακτηριστικές ενδείξεις µιας εξαιρετικά µεγάλης φάσης προετοιµασίας είναι: -η επίθεση της οµάδας δεν οδηγεί σε οποιαδήποτε τελική επιθετική ενέργεια

Σχόλιο: η τελική επιθετική ενέργεια υφίσταται, ιδιαίτερα όταν η επιτιθέµενη οµάδα χρησιµοποιεί τέτοιες µεθόδους τακτικής κατά την κίνησή της ώστε να κερδίζει πλεονέκτηµα χώρου, σε βάρος των αµυνοµένων ή όταν ο βηµατισµός της επίθεσης αυξάνεται, σε σύγκριση µε τη φάση ανάπτυξης της επίθεσης.

-οι παίκτες δέχονται επανειληµµένα την µπάλα ενώ στέκονται ακίνητοι ή αποµακρύνονται από το τέρµα - αναπηδούν επανειληµµένα την µπάλα στο δάπεδο ενώ στέκονται ακίνητοι

-ο επιτιθέµενος παίκτης όταν αντιµετωπίζεται από αντίπαλο αποµακρύνεται πρόωρα, περιµένει από τους Διαιτητές να διακόψουν τον αγώνα ή δεν εκµεταλλεύεται το πλεονέκτηµα χώρου σε βάρος του αντιπάλου

-δραστήριες αµυντικές ενέργειες:
είναι οι δραστήριες αµυντικές µέθοδοι ώστε να παρεµποδιστούν οι επιτιθέµενοι να αυξήσουν τον βηµατισµό τους, επειδή οι αµυνόµενοι τρέχοντας εµποδίζουν τις σκόπιµες κινήσεις της µπάλας

-η επιτιθέµενη οµάδα δεν πετυχαίνει µια σαφή αύξηση του βηµατισµού, από τη φάση ανάπτυξης στην τελική φάση της επίθεσης

4. Μετά το δείξιµο του προειδοποιητικού σήµατος

Οι Διαιτητές µετά το δείξιµο του προειδοποιητικού σήµατος, θα επιτρέψουν την ανάπτυξη της επίθεσης (Οι Διαιτητές πρέπει να αντιλαµβάνονται ότι οι νεότεροι παίκτες και οι οµάδες των χαµηλότερων κατηγοριών, µπορεί να χρειάζονται περισσότερο χρόνο). Αν µετά από αυτήν τη φάση ανάπτυξης της επίθεσης, δεν υπάρξει αύξηση στον βηµατισµό και δεν διακρίνεται µια τελική προσπάθεια, οι Διαιτητές πρέπει να συµπεράνουν ότι η οµάδα που κατέχει την µπάλα, υποπίπτει σε παθητικό παιχνίδι.

Σχόλιο: Οι Διαιτητές πρέπει να προσέχουν ώστε να µην αποφασίσουν για παθητικό παιχνίδι, τη στιγµή που η επιτιθέµενη οµάδα, πραγµατικά προσπαθεί να εκτελέσει ρίψη ή επιχειρεί µια κίνηση κατά του τέρµατος των αντιπάλων.

Πως πρέπει να δείχνεται το προειδοποιητικό σήµα:

Αν ο Διαιτητής (ο Διαιτητής γηπέδου είτε ο Διαιτητής γραµµής τέρµατος) διακρίνει την ύπαρξη παθητικού παιχνιδιού, σηκώνει το χέρι (σήµα 18).

Ο άλλος Διαιτητής πρέπει επίσης να δείξει το προειδοποιητικό σήµα (Πρέπει να χρησιµοποιούν το χέρι που βρίσκεται πιο κοντά στα καθίσµατα των οµάδων).

Αυτό γίνεται για να υποδειχθεί η απόφασή τους, ότι η οµάδα που έχει την κατοχή, δεν προσπαθεί να εκµεταλλευτεί µια ευκαιρία για επιτυχία τέρµατος ή ότι επανειληµµένα καθυστερεί την επανέναρξη του παιχνιδιού.

Το σήµα δείχνεται µέχρι:

1. να τελειώσει η επίθεση

2. να µην απαιτείται πλέον το προειδοποιητικό σήµα (δείτε πιο κάτω). Αν η οµάδα που έχει την κατοχή δεν κάνει µια ευδιάκριτη ενέργεια ώστε να βρεθεί σε θέση για ρίψη στο τέρµα, τότε ο ένας από τους Διαιτητές σφυρίζει για παθητικό παιχνίδι και καταλογίζει ελεύθερη ρίψη υπέρ των αντιπάλων. Η επίθεση, η οποία ξεκινά όταν η οµάδα αποκτήσει την κατοχή της µπάλας, θεωρείται ότι τελειώνει όταν η οµάδα επιτύχει τέρµα είτε χάσει την κατοχή. Το προειδοποιητικό σήµα εφαρµόζεται, κανονικά, για ολόκληρη την υπόλοιπη διάρκεια της επίθεσης.

Κατά τη διάρκεια όµως της επίθεσης, υπάρχουν δύο περιπτώσεις όπου δεν ισχύει πλέον η απόφαση για παθητικό παιχνίδι και το προειδοποιητικό σήµα πρέπει αµέσως, να σταµατήσει:

1. η οµάδα που έχει την κατοχή, εκτελεί ρίψη προς το τέρµα και η µπάλα επιστρέφει στην οµάδα, αφού αναπηδήσει στο τέρµα ή τον τερµατοφύλακα (απ’ ευθείας ή σαν επαναφορά) ή

2. παίκτης ή συνοδός της αµυνόµενης οµάδας τιµωρείται µε προοδευτική ποινή, σύµφωνα µε το άρθρο 16, για παράβαση των κανονισµών ή αντιαθλητική συµπεριφορά.

Σε αυτές τις δύο περιπτώσεις, θα επιτραπεί στην οµάδα, που έχει την κατοχή, να αναπτύξει µια νέα φάση επίθεσης.

Διευκρίνιση 5

Αντιαθλητική συµπεριφορά (8.4, 16.1γ,16:3ε)

Για την επιβολή των ποινών, σύµφωνα µε το άρθρο 16, η αντιαθλητική συµπεριφορά καταλέγεται σε µια από τις τρεις κατηγορίες, παραδείγµατα των οποίων παρατίθενται παρακάτω:

5:1 Προοδευτική τιµωρία αν επαναληφθεί η ενέργεια (16:1γ)

5:2 Προοδευτική τιµωρία ήδη από την πρώτη φορά (16:1γ)

5:3 Πάντα τιµωρία και συγκεκριµένα µε δίλεπτο αποκλεισµό (16:3ε)

Οι παρακάτω περιπτώσεις είναι ενδεικτικές του πότε εφαρµόζονται οι τρεις κατηγορίες:

5:1 οι αµυνόµενοι παίκτες χρησιµοποιούν την περιοχή τέρµατος, σαν κύρια θέση άµυνας (όχι µόνο σαν ξαφνική αντίδραση σε µια µεµονωµένη περίπτωση, όταν αντιµετωπίζουν έναν παίκτη που είναι έτοιµος να πετύχει τέρµα).

5:2

α. παρενόχληση του αντιπάλου ή του συµπαίκτη µε λόγια ή χειρονοµίες προκλητικού τύπου, ένα συγκεκριµένο παράδειγµα: φωνές στον αντίπαλο που εκτελεί ρίψη 7-µέτρων,

β. καθυστέρηση στην εκτέλεση µιας ρίψης των αντιπάλων, χαρακτηριστικό είναι ο µη σεβασµός της απόστασης των τριών µέτρων ή για παράδειγµα ο τερµατοφύλακας δεν δίνει την µπάλα στον ρίπτη των 7-µέτρων (δείτε όµως τις 14:8, 14:9, 15:4 §2 και 15:5 §3)

γ. µε µια ψεύτικη ενέργεια (θέατρο), ώστε να παραπλανηθούν οι Διαιτητές, σχετικά µε τις ενέργειες του αντιπάλου (πχ παριστάνοντας ότι διαπράχθηκε ένα σφάλµα),

δ. όταν παρεµποδίζεται ενεργά µια ρίψη ή µεταβίβαση, χρησιµοποιώντας το πόδι ή την κνήµη (δεν θα τιµωρηθεί µια αντανακλαστική κίνηση, όπως ένα στιγµιαίο κλείσιµο των ποδιών όταν έρχεται η µπάλα ή η παρεµπόδιση της µπάλας σε µια φυσική κίνηση των ποδιών, όταν ολόκληρο το σώµα µετακινείται εµπρός, προς τον αντίπαλο) δείτε επίσης την 7:8.

5:3

α’. όταν υπάρχει απόφαση κατά της οµάδας που έχει την κατοχή και ο παίκτης που έχει την µπάλα, δεν την αφήνει αµέσως να πέσει ή δεν την τοποθετεί στο δάπεδο, παρόµοια περίπτωση: η µπάλα βρίσκεται ήδη στο δάπεδο και ο παίκτης την σπρώχνει µακρυά,

β’. ανάµειξη στο παιχνίδι παικτών ή συνοδών, που βρίσκονται στον χώρο των αναπληρωµατικών, πχ παρεµβαίνουν, µπαίνοντας στο γήπεδο από την πλάγια γραµµή ή δεν δίνουν την µπάλα που πήγε στην περιοχή αναπληρωµατικών.

Διευκρίνιση 6

Σοβαρή αντιαθλητική συµπεριφορά (8:6, 16:6γ)

Τα ακόλουθα είναι παραδείγµατα ενεργειών που οδηγούν σε ποινή, όπως είναι η άµεση αποβολή, σύµφωνα µε την 16:6γ.
Κατ΄ ανάλογο τρόπο θα µπορούσε να θεωρηθεί από τους Διαιτητές, ότι και άλλες ενέργειες ανήκουν στην ίδια κατηγορία:

α’. υβριστική συµπεριφορά (µε λόγια, εκφράσεις του προσώπου, χειρονοµίες ή σωµατική επαφή) κατευθυνόµενη κατά άλλου προσώπου (Διαιτητή, χρονοµέτρη, σηµειωτή, παρατηρητή, συνοδού οµάδας, παίκτη, θεατή κλπ),

β’. ρίξιµο ή κλώτσηµα της µπάλας µακριά, µε επιδεικτικό τρόπο, µετά από απόφαση των Διαιτητών,

γ’. ο τερµατοφύλακας αποφεύγει επιδεικτικά την προσπάθεια, να αποκρούσει τη ρίψη7-µέτρων,

δ’. παίρνοντας εκδίκηση µετά από σφάλµα (ανταπόδοση του κτυπήµατος σε αντανακλαστική ενέργεια)

ε’. σκόπιµο ρίξιµο της µπάλας στον αντίπαλο σε διακοπή του παιχνιδιού (αν έγινε µε µεγάλη δύναµη και από κοντινή απόσταση, είναι πιο κατάλληλο να θεωρηθεί σαν βιαιοπραγία),

ς’. καταστροφή καθαρής ευκαιρίας για τέρµα από την ανάµειξη συνοδού ή ενός επιπλέον παίκτη, που µπαίνει στο γήπεδο (4:2, 4:3, 4:6) είτε συνοδού ή παίκτη, που παρεµβαίνει µπαίνοντας στο γήπεδο από την περιοχή των αναπληρωµατικών,

ζ’. κατά τη διάρκεια του τελευταίου λεπτού του παιχνιδιού, ο παίκτης χρησιµοποιεί µεθόδους, οι οποίες υποπίπτουν στις 8:5 ή 8:6, απλά και µόνον για να εµποδίσει τους αντιπάλους να προλάβουν να βρεθούν σε θέση, για να πετύχουν ένα αποφασιστικό τέρµα (για να κερδίσουν την διαδικασία ανάδειξης νικητή ή να πετύχουν την απαραίτητη διαφορά τερµάτων) ή για να βρεθούν σε θέση, όπου θα µπορούσε να καταλογιστεί ρίψη 7-µέτρων.

Διευκρίνιση 7

Εναρκτήρια ρίψη (10:3)

Σαν µια κατ΄ αρχήν οδηγία για τη Διευκρίνιση της παραγράφου 10.3, οι Διαιτητές πρέπει να έχουν υπ’ όψιν τους, να ενθαρρύνουν τις οµάδες ώστε να χρησιµοποιούν τη γρήγορη έναρξη. Αυτό σηµαίνει ότι οι Διαιτητές πρέπει να αποφεύγουν να γίνονται σχολαστικοί και δεν πρέπει να ψάχνουν ευκαιρίες για να εµποδίσουν ή να τιµωρήσουν µια οµάδα, που προσπαθεί να εκτελέσει γρήγορα.

Για παράδειγµα, οι Διαιτητές πρέπει να αποφεύγουν τις σηµειώσεις ή άλλα καθήκοντα, που δεν τους επιτρέπουν να είναι έτοιµοι να ελέγξουν γρήγορα τις θέσεις των παικτών.

Ο Διαιτητής γηπέδου πρέπει να είναι έτοιµος να σφυρίξει, ακριβώς τη στιγµή που ο ρίπτης πλησιάζει στη σωστή θέση, υποθέτοντας ότι δεν υπάρχει σαφής ανάγκη να διορθωθούν οι θέσεις των άλλων παικτών.

Ο Διαιτητής πρέπει επίσης να έχει στο µυαλό του, ότι οι συµπαίκτες του ρίπτη επιτρέπεται να διασχίσουν την κεντρική γραµµή, αµέσως µετά το σφύριγµα (αυτή είναι µια εξαίρεση στον βασικό κανόνα για την εκτέλεση των ρίψεων). Αν και ο κανονισµός αναφέρει ότι ο ρίπτης πρέπει να πατάει την κεντρική γραµµή και να βρίσκεται µέσα σε 1,5 µέτρο από το κέντρο, οι Διαιτητές δεν πρέπει να είναι υπερβολικά ακριβείς και να τους απασχολούν τα εκατοστά.

Το κυριότερο είναι να αποφεύγεται η αδικία και η αβεβαιότητα για τους αντιπάλους, σχετικά µε το πότε και από που εκτελείται η εναρκτήρια ρίψη. Επί πλέον τα περισσότερα γήπεδα δεν έχουν σηµειωµένο το κεντρικό σηµείο και σε µερικά µπορεί να διακόπτεται η κεντρική γραµµή, εξ αιτίας διαφηµίσεων στο κέντρο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι σαφώς απαραίτητο να υπολογίσουν µαζί ο ρίπτης και ο Διαιτητής τη σωστή θέση. Κάθε επιµονή για ακρίβεια θα ήταν τότε εξωπραγµατική και ακατάλληλη.

Διευκρίνιση 8

Για τις επιδιώξεις της παραγράφου 14.1, καθαρή ευκαιρία για τέρµα υπάρχει όταν:

• α’. ο παίκτης που ήδη έχει την µπάλα και τον έλεγχο του σώµατος, στη γραµµή περιοχής τέρµατος των αντιπάλων, έχει την ευκαιρία να ρίξει την µπάλα στο τέρµα, χωρίς οποιοσδήποτε αντίπαλος να µπορεί να εµποδίσει τη ρίψη, µε κανονικό τρόπο,
• β’. ο παίκτης που έχει την µπάλα και τον έλεγχο του σώµατος σε µια αντεπίθεση, τρέχει (ή κάνει ελιγµό) µόνος του προς τον τερµατοφύλακα, χωρίς οποιοσδήποτε άλλος αντίπαλος να µπορεί να µπει εµπρός του και να σταµατήσει την αντεπίθεση,
• γ’. ο παίκτης βρίσκεται σε κατάσταση που αντιστοιχεί στις παραπάνω περιπτώσεις α και β, εκτός από το ότι δεν έχει ελέγξει ακόµα την µπάλα, είναι όµως έτοιµος να τη δεχθεί αµέσως. Οι Διαιτητές πρέπει να είναι πεπεισµένοι ότι κανένας από τους αντιπάλους θα µπορούσε να εµποδίσει την υποδοχή της µπάλας, µε κανονικό τρόπο,
• δ’. ο τερµατοφύλακας έχει εγκαταλείψει την περιοχή τέρµατός του και ένας αντίπαλος µε την µπάλα και έχοντας τον έλεγχο του σώµατος, χωρίς να εµποδίζεται, έχει µια καθαρή ευκαιρία, να ρίξει την µπάλα στο άδειο τέρµα. (Αυτό εφαρµόζεται επίσης όταν οι αµυνόµενοι έχουν πάρει θέσεις ανάµεσα στον ρίπτη και το τέρµα, τότε όµως οι Διαιτητές πρέπει να λάβουν υπ΄ όψιν τους την πιθανότητα, να επέµβουν οι παίκτες αυτοί µε κανονικό τρόπο).

Διευκρίνιση 9

Διακοπή από τον χρονοµέτρη (18:1)

Αν ο χρονοµέτρης διακόψει το παιχνίδι εξ αιτίας µιας λανθασµένης αλλαγής ή αντικανονικής εισόδου στο γήπεδο, σύµφωνα µε την 4:2-3,5-6, το παιχνίδι κανονικά ξαναρχίζει µε ελεύθερη ρίψη υπέρ των αντιπάλων, από το σηµείο της παράβασης. Αν όµως τη στιγµή της διακοπής η µπάλα βρισκόταν σε πιο πλεονεκτική θέση για τους αντιπάλους, τότε η ελεύθερη ρίψη θα εκτελεστεί από εκείνη τη θέση (δείτε 13:6 3η και §4).

Στην περίπτωση τέτοιων παραβάσεων ο χρονοµέτρης θα διακόψει τον αγώνα αµέσως, αδιαφορώντας για τους γενικούς κανόνες του πλεονεκτήµατος, των άρθρων 13:2 και 14:2. Αν από µια τέτοια διακοπή που προκλήθηκε από παράβαση της αµυνόµενης οµάδας, καταστράφηκε µια καθαρή ευκαιρία για τέρµα, τότε θα καταλογιστεί ρίψη 7-µέτρων, σύµφωνα µε την 14:1α. Στην περίπτωση άλλου είδους παραβάσεων, που πρέπει να αναφερθούν στους Διαιτητές, ο χρονοµέτρης, γενικά, πρέπει να περιµένει µέχρι την επόµενη διακοπή του παιχνιδιού. Αν παρ΄ όλα αυτά ο χρονοµέτρης διακόψει τον αγώνα, αυτή η παρέµβαση δεν µπορεί να οδηγήσει στην απώλεια της κατοχής.

Το παιχνίδι θα ξαναρχίσει µε ελεύθερη ρίψη υπέρ της οµάδας που είχε την κατοχή, τη στιγµή της διακοπής. Αν όµως η διακοπή προκλήθηκε από παράβαση της αµυνόµενης οµάδας και οι Διαιτητές αποφασίσουν ότι η πρόωρη διακοπή κατέστρεψε µια καθαρή ευκαιρία των αντιπάλων για τέρµα, τότε θα καταλογιστεί ρίψη 7-µέτρων, σύµφωνα µε την 14:1β.

Σαν γενικός κανόνας, οι παραβάσεις που παρατηρούνται και αναφέρονται από τους κριτές (εκτός αυτών που περιλαµβάνονται στις 4:2-3,5-6) δεν οδηγούν σε προσωπικές ποινές.

Η διάταξη για τον καταλογισµό ρίψης 7-µέτρων σύµφωνα µε το άρθρο 14:1α, όπως σηµειώνεται στη δεύτερη παράγραφο, εφαρµόζεται επίσης όταν ο Διαιτητής ή ο Αντιπρόσωπος διακόπτει τον αγώνα για µια παράβαση που οδηγεί σε προφορική προειδοποίηση ή ποινή κατά παίκτη ή συνοδού της αµυνόµενης οµάδας, τη στιγµή που η οµάδα που έχει την κατοχή, έχει µια καθαρή ευκαιρία για τέρµα.